Koszykówka kobiet
Wpisany przez ewcia   
sobota, 26 listopada 2011 14:32
Table of contents
« poprzednia następna »

Historia klubu w pigułce:

Towarzystwo Sportowe „Wisła” zostało założone w maju 1906 roku. Wtedy to uczniowie Drugiej Cesarsko-Królewskiej Wyższej Szkoły Realnej mieszczącej się w Krakowie przy ulicy Michałowskiego, zainspirowani przez swojego profesora Tadeusza Łopuszańskiego, założyli drużynę piłkarską. W ten sposób zostały stworzone podwaliny wielosekcyjnej organizacji sportowej, która przyjęła za swój znak Białą Gwiazdę. Pod tym symbolem TS Wisła rywalizuje już od ponad stu lat, wielokrotnie zdobywając w tym czasie najwyższe laury i trofea zarówno w Polsce, jak i na świecie.

W dotychczasowej historii zawodnicy Wisły występowali na arenach sportowych w 26-ciu dyscyplinach. Siedemdziesięciu zawodników Białej Gwiazdy dostąpiło zaszczytu uczestniczenia w Igrzyskach Olimpijskich, zdobywając dla biało-czerwonych barw dwanaście medali ze wszystkich możliwych kruszców. Wiślacy stawali na podium mistrzostw świata i Europy, a będące wizytówką klubu gry zespołowe mogą się poszczycić 44-krotnym wywalczeniem tytułu mistrza Polski, w tym 12 razy w piłce nożnej. Jeśli dodać do tego 291 mistrzowskich koron w konkurencjach indywidualnych, obraz potęgi, jaką jest Wisła Kraków na sportowej mapie Polski będzie pełny.

Zgodna z zasadami, uczciwa gra; lojalne, uczciwe postępowanie w stosunkach z ludźmi. Tymi słowami można najkrócej zdefiniować angielskojęzyczny zwrot „fair play”. W dniu 22 maja 2006 roku Towarzystwo Sportowe Wisła Kraków otrzymało nagrodę Polskiego Komitetu Olimpijskiego za promocję wartości fair play oraz szczególnie aktywne działanie w zakresie ich wdrażania i upowszechniania. Czy wypada cokolwiek dodawać do takiego uhonorowania najstarszego klubu sportowego w naszym kraju? Być może tylko jedno.

 

 

Narodziny koszykówki kobiet w Wiśle Kraków miały miejsce wraz z powstaniem sekcji gier zespołowych w roku 1928. Przed II Wojną Światową koszykarki Białej Gwiazdy nie odniosły poważniejszych sukcesów. Jeśli jednak spojrzeć na ich osiągnięcia po roku 1946, bez cienia wątpliwości można powiedzieć, że nie ma drugiej sekcji, która przysporzyłaby klubowi takiego blasku. Przez długie lata koszykarki były chlubą Białej Gwiazdy. Jak na zawołanie zdobywały tytuły mistrzowskie - pierwszy z nich w 1963, ostatni w 2008 roku, w sumie 20 razy. Bogatą kolekcję uzupełnia jeszcze 10 medali srebrnych i 7 brązowych, a także 6 Pucharów Polski.


Kiedy po wojnie tworzono w Wiśle drużynę koszykarek, oparto ją na zawodniczkach trenujących w sekcji lekkoatletycznej. W 1948 roku Wiślaczki zdobyły mistrzostwo Krakowa i to stało się przepustką do gry w koszykarskiej ekstraklasie. Biała Gwiazda zadebiutowała w nowo powstałej lidze w 1950 roku, dwa lata później zdobywając tytuł wicemistrzowski. O kształcie drużyny decydowały wówczas w dużej mierze Halina Oszast, Maria Kowalówka, Irena Mamińska i Jadwiga Kirschanek. Do 1956 roku zespół pozostawał pod opieką Jerzego Groyeckiego. Od 1 września tego właśnie roku szkoleniowcem żeńskiego zespołu koszykarek Wisły został Ludwik Miętta-Mikołajewicz (obecnie prezes Towarzystwa Sportowego Wisła). Z jego osobą wiążą się największe sukcesy koszykarek. Pasmo ich sukcesów zaczęło się w zasadzie w 1961 roku, kiedy juniorki zdobyły mistrzostwo Polski. Na złoto seniorek nie trzeba było długo czekać. Już w 1963 roku Wiślaczki stanęły na najwyższym stopniu podium. Nikt chyba wówczas nie przypuszczał, że oto w krajowej koszykówce pojawiła się potęga numer 1! Od tego momentu niemal bez przerwy aż do 1988 roku Wiślaczki stawały na podium mistrzostw Polski. Wyczyn ten nie udał się tylko w latach 1978 i 1986. Znakomicie wręcz prezentowały się krakowianki na arenach międzynarodowych, z dużymi sukcesami grając w rozgrywkach o Puchar Europy. Spośród pucharowych występów kibice na długo zapamiętają rok 1970, kiedy Wisła wystąpiła w finale, przegrywając dopiero z TTT Daugawą Ryga. Trzykrotnie jeszcze - poza tym występem - grała Biała Gwiazda w półfinale rozgrywek o Puchar Europy. Przyznać trzeba, że trener Miętta-Mikołajewicz miał szczęśliwą rękę do prowadzenia zespołu i pozyskiwania utalentowanych zawodniczek. Trzon pierwszoligowej drużyny w latach sześćdziesiątych stanowiły: Irena Górka, Krystyna Likszo, Alina Szostak, Barbara Rogowska i Janina Wojtal. W 1972 roku ta ostatnia została jako jedyna Polka powołana do reprezentacji Europy na mecz z drużyną Francji. Selekcjonerem Europy był wówczas Ludwik Miętta-Mikołajewicz. Lata siedemdziesiąte - niezwykle bogate w sukcesy - stały pod znakiem gry takich koszykarek jak: Elżbieta Biesiekierska, Lucyna Januszkiewicz, Halina Iwaniec, Halina Kaluta i Teresa Starowieyska. Niesposób wymienić wszystkich zawodniczek, stanowiących o sile zespołu lat siedemdziesiątych. Warto jednak zatrzymać się przy takich nazwiskach jak: Halina Iwaniec, Halina Kaluta i Lucyna Januszkiewicz. Wszystkie trzy trafiły do Wisły w 1972 roku, stając się pierwszoplanowymi postaciami.

Halina Iwaniec przyszła do Wisły ze Stali Stalowa Wola, gdzie pokazała się jako nieprzeciętny talent. Szybko udowodniła, że może i powinna odgrywać wiodącą rolę w zespole. Obdarzona doskonałym refleksem, bezbłędnie niemal kierująca grą, stała się podporą Wisły i reprezentacji Polski. W koszulce z Białym Orłem wystąpiła 247 razy. Do jej największych sukcesów należy dwukrotne zdobycie z reprezentacją Polski wicemistrzostwa Europy w 1980 i 1981 roku i udział w Reprezentacji Europy kierowanej przez Ludwika Mięttę-Mikołajewicza. Halina Kaluta swą karierę zaczynała w Bolesławcu, skąd przywędrowała do Wisły. Dynamiczna, szybka, imponująca nieszablonowymi zagraniami zdobyła uznanie kibiców. W reprezentacji wystąpiła 188 razy. Lucyna Januszkiewicz zanim trafiła do Wisły, występowała w krakowskiej Koronie. Niesłychana waleczność i pewne oko sprawiły, że aż 199 razy grała w drużynie narodowej. Lata osiemdziesiąte należały do pary doskonałych rozgrywających. Grażyna Seweryn i Marta Starowicz nie miały sobie równych. Tę parę doskonale uzupełniały: Tamara Czelakowska, Anna Jaskurzyńska i Aldona Patycka. Pod koniec lat osiemdziesiątych do zespołu weszły: Izabella Maj i (nieco później) Małgorzata Kardas. Pierwsza połowa lat dziewięćdziesiątych stanowiła dla wiślackiej koszykówki ciężką próbę. W skład zespołu weszły zawodniczki zza wschodniej granicy: Wiera Jarcewa i Janina Kalento. Jedynym jednak sukcesem było wicemistrzostwo w 1992 roku, kiedy krakowianki przegrały decydujący o tytule mecz we własnej hali z Włókniarzem Pabianice. W 1993 roku do Krakowa zawitała Ekaterina Ruban, rok później przyszły: Krystyna Szymańska-Lara i Eugenia Nikonowa. W tym okresie w zespole Wisły zaczęły występować reprezentantki kraju: Patrycja Czepiec i Anna Wielebnowska. W 1999 r. Wiślaczkom udało się zdobyć tytuł wicemistrzyń Polski. Po tym jednak sukcesie pojawiły się kłopoty finansowe, a co za tym idzie osłabienie zespołu. Z drużyny odeszły jej najlepsze zawodniczki Krystyna Szymańska-Lara, Patrycja Czepiec, Anna Wielebnowska. Mimo to zespół grając w osłabionym składzie nie doznał goryczy spadku z ekstraklasy. Nadzieja na nawiązanie do wspaniałej tradycji pojawiła się wraz z objęciem drużyny przez strategicznego sponsora firmę CAN-PACK. Umowę sponsorską zawarto w siedzibie Towarzystwa Sportowego Wisła w Krakowie w dniu 13.06.2003 r. Podpisali ją: ze strony Can-Pack S.A Prezes Wiesław Smulski, ze strony T.S. Wisła Prezes Ludwik Miętta-Mikołajewicz.

SUKCESY:

Mistrz Polski: 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1970, 1971, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1981, 1984, 1985, 1988, 2006, 2007, 2008, 2011
Wicemistrz Polski: 1952, 1967, 1972, 1973, 1974, 1983, 1987, 1992, 1999, 2005
Klubowy wicemistrz Europy: 1970
Final Four Euroligi: 2010
Puchar Polski: 1959, 1966, 1967, 1979, 2006, 2009
Puchar PZKosz: 1984
Superpuchar Polski: 2008, 2009

<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>
(Strona 2 z 2)